Het thema van de fotoclub was “abstract”. Ik heb geprobeerd om “normale” voorwerpen of situaties op een abstracte manier te fotograferen.
Deze foto’s heb ik al eerder geplaatst, maar ik vond ze goed passen bij het thema.
Deze foto is tot stand gekomen door in te zoomen tijdens het afdrukken.
Afgelopen week viel hij op de mat…het boek van Bieke Bertram “Ver genoeg” met een foto van mij op de cover.
Afgelopen najaar heb ik meegedaan aan een fotowedstrijd, uitgeschreven door de gemeente Vught. Van de 300 inzendingen werden er 30 foto’s gekozen die gepubliceerd zouden worden in de nieuwe gemeentegids. Mijn foto van Kamp Vught zat daar ook bij. Vandaag kregen we tijdens een bijeenkomst in het oude raadhuis van Vught een exemplaar van de gemeentegids aangeboden en kreeg iedereen zijn uitvergrote foto in een lijst mee naar huis. Ook werden de 3 prijswinnaars bekend gemaakt. Mijn foto heeft de tweede prijs gekregen! Erg leuk, vooral ook omdat er verschillende proffessionele fotografen meededen. Dan is het toch erg leuk als ook de foto’s van de amateurs kans maken op de prijzen.
Ook leuk, de foto heeft een fullpage gekregen in de gids.
Dit behoort (gelukkig) niet tot het echte dagelijkse leven. De was doen na een voetbalwedstrijd… Tot nu toe hebben we nog maar één voetballende zoon in huis, maar met nog drie jongens te gaan, wordt dat vast nog wel anders. Gelukkig willen ze allemaal profvoetballer worden bij Ajax, Barcelona etc. Ik hoop toch dat ze daar andere regelingen hebben dan moeders voor de was…;-)
Deze stapel is trouwens het resultaat van een middag schoolvoetbal. Ze zijn 2e geworden in de pool. Gaat dus helemaal goedkomen met die profcarriere!
Deze foto staat voor het belangrijkste deel van mijn dagelijkse leven, namelijk de kinderen. Dit beeld zegt mij erg veel. Ik zie en hoor de rennende voetstappen en gillende kinderstemmen, de schone vloer die weer bezaaid ligt met zand, de (overigens meestal prettige) chaos die er heerst in een gezin met vier kinderen, het opruimen terwijl het op de een of andere manier nooit lang netjes blijft, maar ook de rust als de hele bups weer in hun bed ligt te slapen en de genietende gezichten als ze ‘s morgens hun jas en schoenen weer aantrekken om naar school te gaan. Een ding staat vast: zolang die jassen er hangen en die schoenen er staan, is het leven nooit saai te noemen!
Voor ons waren die twee weken China één groot hoogtepunt. De ontmoeting met onze zoon, de kennismaking met het land en de gewoontes, alles was mooi. Maar wat was nou het hoogtepunt voor de Chinezen zelf? Juist….dat waren wij! Twee witte mensen met vier zonen, waarvan drie blonde jongetjes en eentje daarvan nog eens spierwit! We zijn door heel wat Chinezen op de foto gezet, vooral onze oudste zoon met zijn spierwitte haren. Stonden we in de metro, zag je ineens weer een mobieltje omhoog komen om ons in beeld te krijgen.
Deze foto is gemaakt op het Plein van de Hemelse Vrede (Tiananmenplein) in Beijing. De mensen vroegen hier allemaal netjes of ze ons op de foto mochten zetten. En tja, als ze je dan aankijken met zo’n grote glimlach op hun gezicht… We hebben heel wat mensen blij gemaakt die dag…;-) En we hebben het denk ik bijna gewonnen van Mao, die daar toch ook erg pontificaal fotogeniek hangt te hangen!
Op de foto proberen we op een grasveldje een broodje te eten. Binnen een mum van tijd stond er een hele kring om ons heen. Een van de jongens heeft last van exceem en er werden zelfs al smeerseltjes uit de tas gehaald voor hem. Dat hebben we toch vriendelijk maar beslist afgeslagen. Het was een belevenis, die dag. Alleen al omdat we nu weten hoe de apen zich in de dierentuin moeten voelen…
Er komt weinig “vers werk” uit de camera op het moment. Dus nog even eentje uit de oude doos om het oude jaar uit te luiden. Deze foto is gemaakt tooe ik net was begonnen met fotografie, drie jaar geleden. Ik heb toen een serie “kinderhanden” gemaakt, waarvan dit de eerste was. Het is het handje van een van onze jongens, toen 1,5 jaar oud. De foto is uit de hand gemaakt, vandaar de bewegingsonscherpte van het handje. Maar voor deze dagen kan hij nog best dienst doen…;-)
Een goede jaarwisseling gewenst! En hopelijk een mooi fotografisch 2012 voor jullie allemaal!
Het is vandaag precies 1 jaar geleden dat ik deze blog startte en mijn eerste foto plaatste. Ik wil iedereen heel erg bedanken voor alle leuke, lieve en spontane reacties in het afgelopen jaar. Blijf alsjeblieft die (mag soms best iets kritischer hoor!) reacties plaatsen, want daar leer ik veel van. Ik trakteer deze dag op slagroomsoesjes. Geniet ervan!
